نوآوری امنیت سایبری

مهاجمان سایبری، ما آنها را دوست نداریم، اما یک چیز وجود دارد که باید به آنها بدهیم  – روحیه مبتکر واقعی. برای اینکه بتوانیم از خود دفاع کنیم، باید همگام با فناوری های جدید و توسعه بیشتر آنها باشیم. نوآوری‌ها در امنیت سایبری پایه‌های جدیدی را برای دفاع در برابر حملات ناخواسته در شبکه‌های تجاری ایجاد می‌کنند. پذیرش محیط های کاری جدید در طول بحران کووید، نقش امنیت سایبری را حتی بیش از گذشته حیاتی کرد. شتاب تحول دیجیتال و همچنین توسعه فناوری های نوآورانه با افزایش تعداد حملات سایبری به بالاترین سطح، وضعیت فعلی را تحت تأثیر قرار داد. مهاجمان از هر آسیب‌پذیری سود می‌برند و همه ما می‌توانیم قبول کنیم که سال 2020 بسیاری را به میز ما آورد.

بیایید نگاهی بیندازیم به 5 فناوری نوظهور برتر که مسئول تولید پیشرفت‌های نوآورانه در صنعت امنیت سایبری هستند.

  1. هوش مصنوعی و یادگیری ماشین

وعده های هوش مصنوعی در امنیت سایبری بسیار زیاد است و عمدتاً به سیستم های شناسایی ریسک مربوط می شود. در حالی که اتوماسیون امکان تشخیص هر گونه تخلف را فراهم می کند، می تواند از اهداف حمله نیز محافظت کند. یادگیری عمیق برای ردیابی گزارش‌ها، تراکنش‌ها و داده‌های بلادرنگ برای کشف تهدیدات در شبکه استفاده می‌شود. توانایی یادگیری ماشینی بدون نظارتیافتن انواع الگوهای ناشناخته و تشخیص ناهنجاری ها است. می‌تواند «یاد بگیرد» الگوها را شناسایی کند و نشانه‌ای از تلاش بالقوه حمله نشان دهد، اما همچنین می‌تواند با پنهان کردن رفتار مشابه سازگار شود، بنابراین، در همان زمان، با تهدید امنیت سایبری مخالفت می‌کند. فناوری‌های نوآورانه‌ای مانند این هر روز بهتر می‌شوند و در عین حال بینش‌های ارزشمندی را در مورد مراحلی که می‌توان برای جلوگیری از مشکلات ناشی از روش‌های مهاجم پیچیده انجام داد، ارائه می‌دهد.

  1. تحلیل رفتار

تجزیه و تحلیل رفتار به بخشی جدایی ناپذیر از راه حل های پیشرفته امنیت سایبری تبدیل شد که به طور مداوم برای ارائه حفاظت قوی تر در حال تکامل است. این فناوری اجازه می دهد تا تمام داده های رفتاری ذخیره و سپس پردازش شوند تا روندها، الگوها و عادات در گردش کار هر کاربر بررسی شود. یک خط مبنا رفتاری برای کل سازمان ایجاد می‌شود و زمانی که مثلاً افزایش غیرعادی در انتقال داده‌ها از یک دستگاه خاص اتفاق می‌افتد، نشان‌دهنده یک مشکل احتمالی امنیت سایبری است. در حالی که این نوآوری امنیت سایبری در ابتدا برای شبکه ها استفاده می شد، اکنون کاربرد روزافزونی در دستگاه های کاربر نشان می دهد. من قبلاً به بانک سلطنتی اسکاتلند اشاره کردم (بیشتر بخوانید: نوآوری هایی که صنعت بانکداری خرده فروشی را در سال 2020 شکل می دهند) به عنوان نمونه ای از یک موسسه مالی که از این نوع فناوری نوآورانه در خدمت امنیت سایبری استفاده می کند.

  1. بلاک چین

من نمی‌دانم بلاک چین چیست، و در این مرحله، خیلی می‌ترسم بپرسم. – کاربر تصادفی اینترنت

یکی از اولین کاربردهای فناوری بلاک چین در سال 2009 صورت گرفت که به عنوان یک سیستم غیرمتمرکز و بدون سرور مرکزی ارائه شد. این اجازه می دهد تا هر شرکت کننده یک نسخه به روز شده منظم از یک ثبت بزرگ داشته باشد و این باعث می شود کل سیستم کاملاً شفاف و در برابر جعل محافظت شود. تاریخچه تراکنش ها را می توان در هر زمان توسط هر عضو شبکه بررسی کرد که امکان ردیابی کامل تراکنش ها از همه نوع را فراهم می کند. در کنار خطاناپذیری، این دارایی اصلی فناوری بلاک چین است که آن را قادر می سازد از هرگونه نقض داده، حملات سایبری و فعالیت های کلاهبرداری در شبکه جلوگیری کند. برخلاف سرورهای متمرکز سنتی، بلاک چین یک سرور توزیع‌شده با ویژگی‌های دیوار غیرقابل عبور است و در حال حاضر وارد کردن بدافزار به آن غیرممکن است.

بلاک چین می تواند فرآیند احراز هویت را به عنوان یک نقطه حمله احتمالی حذف کند زیرا با استفاده از این فناوری شرکت ها می توانند دستگاه ها و کاربران را بدون نیاز به رمز عبور احراز هویت کنند. همچنین، هر تراکنش دارای مهر زمانی و امضای دیجیتال است، بنابراین نمی توان آن را معکوس کرد یا دستکاری کرد. به لطف فناوری بلاک چین، امنیت سایبری بعد جدیدی از انجام معاملات تجاری ایمن را نوید می دهد.

  1. مدل اعتماد صفر

مدل Zero-trust مستلزم آن است که همه کاربران قبل از دسترسی به داده ها و منابع، احراز هویت و مجوز داشته باشند، حتی زمانی که در داخل شبکه سازمانی سازمان هستند. این معماری هیچ چیز را بدیهی نمی‌داند، که در مقایسه با مدل‌های امنیتی سنتی با این فرض که همه چیز در داخل شبکه یک سازمان به طور پیش‌فرض ایمن است، یک دیدگاه نوآورانه است. حملات داخلی در کنار حملات خارجی قرار می گیرند و هر دو نیاز به درمان مساوی دارند. همانطور که از نام خود پیداست، اعتماد مفهومی است که وجود ندارددر این سیستم ها و هر محیطی قبلاً نقض شده در نظر گرفته می شود. بکارگیری یک مدل اعتماد صفر شامل شناسایی داده‌های حیاتی، نقشه‌برداری جریان این داده‌ها، تقسیم‌بندی منطقی و فیزیکی، و پایش نقطه پایانی ثابت با قابلیت‌های تشخیص و پاسخ خودکار تهدید می‌شود.

  1. احراز هویت سخت افزاری

احراز هویت سخت افزاری یک فناوری نوآورانه است که کد رمزنگاری منحصر به فرد و موقتی را برای کاربران ایجاد می کند تا در کنار رمز عبور تایپ کنند تا به داده های ذخیره شده دسترسی پیدا کنند. این نوع رویکرد به شواهد فیزیکی اختصاصی برای احراز هویت کاربر در ترکیب با رمز عبور متکی است. در حالی که این نوع نشانه‌های امنیتی فیزیکی می‌توانند از دست کاربران قانونی گم شوند یا به سرقت بروند، برخی جایگزین‌ها مانند احراز هویت مبتنی بر نرم‌افزار یا تأیید پیامک وجود دارد که اغلب به عنوان احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) شناخته می‌شود . این چیزی است که در حال حاضر به طور گسترده پذیرفته شده است، در حالی که احراز هویت جاسازی شده به عنوان یک فناوری برای تأیید هویت کاربر در حال افزایش است.

نوآوری ها در امنیت سایبری باعث پیشرفت های بزرگی در این حوزه شد. برای متخصصان امنیت سایبری ضروری است که نوآور باشند و نوآوری‌ها را در این زمینه عملی کنند، زیرا ما به سمت آینده‌ای با قابلیت دیجیتال حرکت می‌کنیم. اگر روی آشنایی با فناوری‌های مخرب که امنیت بهتری در شبکه ایجاد می‌کنند کار کنیم، می‌توانیم سفر نوآوری خود را به روشی پایدار و ایمن تسریع کنیم. Innovation Cloud با استانداردهای برتر صنعت مطابقت دارد و ایمنی را در اولویت قرار داده است. گواهی ISO/IEC 27001:2013 به عنوان یکی از دقیق ترین گواهینامه ها برای کنترل امنیت اطلاعات تضمین می کند که تمام فرآیندهای ما در مورد امنیت اطلاعات به گونه ای مدیریت و اجرا می شود که بالاترین سطح ایمنی از مالکیت معنوی و داده های تجاری بسیار حساس مشتریان ما را فراهم می کند. پس از همه، ما همه در این با هم هستیم.

بدون نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.